içimi döktüm kıza konuştum konuştum.

Ağlamaya başladım.. Hüngür hüngür ağlıyordum.

Kulaklığını çıkardı.

Demek ki insanın varlığını hissettirebilmesi için ille de bunu belli etmesi gerekmiş.

-Neyin var? Dedi.

- Ağlamasam göremeyecek miydin neler çektiğimi? Dedim.

-Ne saçmalıyorsun? Dedi.

Kalktım yanından. Yürüyemeye başladım.

Üç beş adım attım ve yere yığıldım.

Bayılmışım. Kaç gündür açtım. Alkole de vurunca kendimden geçmişim.

Gözümü açtım, hastanedeyim. Hani filmlerde gözünü açarsın başında bir ton kişi olur.

Benim başımda kimse yoktu. Ailem zaten yok sayılırdı.

Başka kim olacaktı ki?