Mutlak gerçeklikteki bir evrende yaşıyor olsaydık, bu evrende paradoksların olmaması gerekirdi.

Mesela, bir zaman makinesi icat edip, geçmiş dönüp babanızı öldürseydiniz bunun bir sonucu olmalı ve normal zaman akışından silinmeniz, yani hiç doğmamanız gerekirdi. Ama doğmasaydınız, zaman makinesi icat edip babanızı öldüremeyeceğiniz için babanız hayatta kalırdı, böylece siz doğardınız. Yani kısaca bir PARADOKS döngüsü oluştururdunuz.

Yaşadığımız evrende paradoks oluşturulmaması için gerekli tüm ayarlamalar yapılmış gibi gözüküyor. Örneğin bir bilgisayar programcısı, veritabanına zararlı kodlar eklenmemesi için bazı karakterlerin kullanımını kısıtlar. Bu oluşacak aksaklıklar, ya da sonsuz döngüler için kendi oluşturduğu bir güvenlik mekanizmasıdır.

Yaşadığımız evrenin de aynı buna benzeyen müthiş bir mekanizması vardır. Bu mekanizma paradoks oluşumunu engeller. Yani bir zaman makinesi icat edip geçmişe dönemez ve babanızı öldüremezsiniz. Ya da ışıktan hızlı hareket edip zamanda geri yolculuk yapamazsınız. Çünkü bu paradoksa yol açabilir.

Yaşadığımız evrede bu tür paradokslara yer olmaması, istesek bile bu paradoksları yaratamamız aslında kısıtlandığımız anldıbına gelmiyor mu?