Uykum kaçmıştı . Sinirliydim . Bir insanın hayatı bu kadar rahat bitemezdi . Sabah olunca semayla kahvaltı yaptım . Sema eve gidecekmiş . Gidişini izledim . Elimde su olsa arkasından bile dökerdim . Galiba sevmek böyle bir şeydi . Sonra semayı takip etmeye karar verdim . Tek dostum sokaklardı . Ben sokakta büyümüştüm . Ama sema farklıydı . işe gittiğini gördüm . Bende bi paket winstonla çevreyi izlemeye başladım . Sokaklarda insanlar geçiyordu . Ama bir şey dikkatimi çekti yaşlı bir amca sokaktaydı . Oturuyordu . Yanına gittim

+selamun aleyküm amca
- aleyküm selam yavrum
+ amca anlat bana insanlar nasıl bir şey ?
- menfaatci
+ sence iyi insan yok mudur amca ?
- vardır yavrum ama onuda sen bulamazsın

Belki amca haklıydı . Zevk uğruna insanlar herşeyi yapıyordu . Amcaya selam verip ayrıldım . Ve oturdum kaldırımda . Bekledim . Sema çıkmıştı eve doğru gidiyordu . Birisi aradı . Telaşla telefonla konuşmaya başladı . Sanki acelesi varmış gibi koşuyordu . Takip etmeye devam ettim . Issız bir sokağa girdi . 175-178 cm civarında bir adam semanın kolunu tuttu . izlemeye devam ettim . Ve şöyle bir diyalog geçti .
- kızım sen benimsin benden kaçamazsın
+ musa bırak artık peşimi hayatımı mahvettin zaten.
- niye bırakayımki ? Hahahah
+ pislik adam yalvarırım git artık
- sus lan

Deyip bir tokat attı . Sinirden kafayı yiyordum . Siyah asfalta baktım . Zaman durmuş gibiydi . Sanki doğa bana yapma diyordu . Ama dinlemedim bu sefer