Pek çok insan hayatın bir noktasında utangaçlığı tecrübe eder, ancak bazıları için utangaçlık kişisel ve profesyonel hedeflerin bile önüne geçebilen ciddi bir rahatsızlıktır.

Utangaç insanlar diğerlerine yakın olmak isterler ancak eleştirilmekten ve reddedilmekten korktukları için sosyal ortamlardan uzak dururlar. Sonunda genellikle izole edilir ve yalnız hissederler; bu da onların depresyon ve anksiyete gibi rahatsızlıklar geliştirmelerine neden olur. Kimi zaman da utangaçlıklarını alkol ve uyuşturucuyla atmaya çalışırlar, bu da bağımlılık ihtimalini artırır.

Araştırmalar gösteriyor ki, utangaçlığı devam ettiren ve pekiştiren şey bir kısır döngüden başkası değil. Utangaç insanlar bir ortama girmek istediklerinde olumsuz değerlendirilmekten aşırı korkarlar, daha sonra bu durumdan kaçarlar ki bu da rahatlamalarını sağlar. Ancak bu durum çoğunlukla utanma ve kendini suçlamaya sebep olur.

Bu duygularla baş etmek için negatif duygular diğerlerine yönelik öfke ve suçlamaya dönüşebilir; diğer insanlar düşüncesiz olarak değerlendirilebilirler, bu da muhtemel buluşma ve karşılaşmalardan kaçmalarına neden olur. Sosyal yeteneklerin zamanla geliştiği göz önüne alındığında, utangaçlığın da zamanla şekillenmesi şaşırtıcı değil. Ancak utangaçlıktan kurtulmak imkansız da değil beyler devamı gelecek