Beyler o öpücükten sonra kendimi tutmak çok zor oldu.Bir taraftan ergenlik hisleri bir taraftan tahrik edici o öpücük.Ama çevrede insanlarda çok fazla. Mersin yobaz bir şehir olmamasına rağmen insan utanıyor aq .Parkında bira içersin öpüşürsün kimse bir şey demez ama insanda da bir gurur olur aq .Olan var olmayan var ayrıca bakıp bakıp 31 çekecek çok muallak de ortada. Kendi sınırlarımı aşarak dayandım ve öpmedim.O omzumda karşımda deniz... Gözleri Palmiye ağaçlarından daha yeşil en tatlı baldan daha kahverengi. Kokusu burnumda. Akdeniz bölgesinde yaşayanlar bilir akşam sefası diye bir bitki vardır sadece akşamları açar ve harika koku yayar onun gibi kokusu vardı ya da ben benzetiyordum emin değilim. Tabi zaman işliyor ve sonunda yurda gitme vakti geldi. Elinden tutarak sahil boyunca yürüdüm. Konuşmadım hiç.Bi ara sigara yakmaya yeltendim ağzımdan aldı. Parmaklarını öptüm sigarayı pakete geri koydum. Hiltondan Tevfik Sırrı Gür stadının oradan Atatürk parkı tren garı ve fabrikalar caddesi.Bu caddenin sonu ayrılık.Bu caddenin sonu özlem bunu biliyordum. Daha bir sıkı tuttum elimi. Mng kargo:yurda yaklaşık 2 dk kaldı. Artık gözlerinden alamıyordum kendimi.Ve kırtasiye: Ayrılık mekanı. Sıkı sıkı sarılıyorum sanki bir daha görüşemeyecekmiş gibi. Sanki o cennete ben cehenneme intakal edip ebedi hayatımızı orada yaşayacakmışız gibi. Sanki bir daha asla kavuşamayacakmışız gibi...