+10
Siz ne düşünürsünüz bilmem. Burası benim için bir kaçış.
küçükken içine kaçtığım çekyat minderlerinden yaptığım ev neyse burası orası.
korktuğumda sarıldığım anti-hayalet yorganım neyse burası orası.
hiç olmamış bir abim gibi geliyorum buraya...
hani dayak yersin de gidersin ya abine.
"abi beni kurtar" ...
aynı öyle işte.
hiç olmayan abim burası benim.
yaşadığım ilişkiler, sevdiğim kadın, okul hepsi birer tokat atıyor bana. ben yine buraya dönüyorum.
her geldiğimde farklı kişileri aynı ortamda aynı şeyleri konuşurken buluyorum.
yaşarken mi geldiğim yer burası yoksa asıl yaşadığım mı?
matrix sendromu gibi gibiyor beynimi sorular.
.
4 arkadaşım öldü 3 senede. sevdiğim tek kadın beni terk etti.
Ben yine gideceğim birilerine kanıp, siz yine burada olacaksınız.
ama bir gün geri dönmeyeceğim onun da farkındayım.
o gün geldiğinde ben düşündüğümüz anlamda yaşamak fiilini icra edemeyeceğimden duyduğum üzüntü her şeyden fazla.
