babanızın baba olduğunu anladığınız anlar

Buraya yazacak o kadar çok şeyim var ki...

Öncelikle babamla olan aramızdaki ilişkiden bahsetmeliyim.
Babam ile rolleri değiştiğimiz çok oldu.
Kimi zaman o evin ergen çocuğu oldu,ben babası oldum.
Kimi zaman beni döve döve burnumdan kan getirdi, beni bodruma halatla bağladı..ama en nihayetinde her zaman birbirimizi sevdik. Baba oğuldan çok birbirimizin en yakın arkadaşı olduk,.Birbirimize karşı saygımız sonsuz olmasına rağmen en büyük küfürleri birbirimize ettik.
Lakap taktığımız oldu birbirimize.O bana hımbıl derdi,ben ona baboş.
En kötü ve en iyi anılarımız birlikte oldu.Her şeyden öte, birbirimizin her şeyi olduk.

Buraya hangi anımı yazacağımı bilemiyorum, dediğim gibi yüzlerce şey var anlatacağım. Hepsi de beni derinden etkileyen olaylar, bana yön veren, beni ben yapan olaylar..
(Örneğin daha bu yaz, ikimiz için de en kritik,en zor dönemlerden biriydi belki de..ikimiz de fazlasıyla yorulduk ve olgunlaştık.Ama o zaman bile birbirimize hep destek olduk.)
Bu yüzden hangi anımı anlatacağıma karar veremedim. Sanırım yazmamak daha iyi..

Her günümüz ayrı bir anı benim baboşla.

Bi insanın en çok kızdığı,en çok öfkelendiği,en çok tiksindiği ve en çok sinirlendiği kişi aynı zamanda onun en sevdiği kişi olabiliyor.Ben onunla en çok bunu öğrendim..

Sözlerime,bu güzel şarkı ile son vereyim..

https://youtu.be/1DOfxXzbrOM