toplanın anlatıryorum...

ortaokuldaydım ben.. ankaradayım o zamanlar ( gerçi sonra gene geldim ankaraya bunu başka zaman anlatırım ) ümitköyde oturuyoruz bilen bilir ümitköyün girişinde SOYKAN diye bir yer var..( bizde yukardaki askeri lojmanlarda oturuyoruz... işte haftasonları hava güzelse ekmek almaya kendim iniyorum aşağıya ( aşağı diyorum çünkü lojman baya bildiğiniz dağın tepesindeydi ) bu arada ben o zaman 12- 13 yaşındayım... bi abla var kasada duran... oda sanırım o zamanlar 20 - 21 yaşında falan... ben bunu bi kere gördüm... bakın şaka yapmıyorum... midem bulandı heycandan... gözleri elaydı... saçları kumral... o zamanki hayatımda... o zamana kadar gördüğüm en güzel varlıktı... varlık diyorum insan olamazdı çünkü... sürekli görmek istiyorum bu ablayı... yani gidipte ben sana aşık oldum desem.. ayyy ne kadanda datlı bi çocuksun diyip yanaklarımı sıkar ama benim düşünceler öyle değil tabi... evimin kadını yapmak değil niyetim... cam bi fanusa koyuyım bu ablayı sürekli benimle kalsın... sonra taşındık Ankaradan... ne yaptı bilmiyorum... evlenmiştir muhtemelen...
bak gene aklıma geldi...