/i/Korkunclu

Korkularımız yaşamımızı yönlendirir.
    başlık yok! burası bom boş!
  1. 1.
    +2
    Part 3

    Aylin'in evine vardık. Hızlı adımlarla evine girdik. Gereksiz bi telaş vardı üstünde."Sana bir şey göstermem lazım diyordu"

    Eve girdik.Ve hemen koşar adım kendinin yattığı bazanın altından beyaz renkli bir tepsi çıkarıp yanıma getirdi.

    Ben:
    -Bu ne?

    Aylin:
    -Öğreneceksin

    Aylin mutfaktan 2 adet mum aldı içeri girdi. Perdeleri kapattı. içerde karanlık bir ambiyans oluştu.

    "Ne yapıyosun" dedim.

    Aylin:
    -Bekle.

    Mumları kibritle yakıp tepsinin üstüne koydu. Ortasına da yırtık bi kitap koyup:
    -Elini ver aşkım.
    Ben:
    -Aylin ne yapıyosun ya açıklık getirsene? Apar topar geldik zaten.
    Aylin:
    -Aşkım bunları bana arkadaşım Zehra verdi. Birkaç cümle okuycam.Şans büyüsü deniyormuş buna. Beraber sonsuza kadar şans içinde yaşayacağız.

    Ben:
    -Aylin görüşmediğimiz 3 gün boyunca ne çılgınlaşmışsın sen? Şansı bu taktan tepsiden mi arıycaz?

    Aylin:
    -Lütfen bana müsade et ya biraz .Bu arada ben okurken sakın konuşma!

    Tepsinin ortasına koyduğu kitap hayli kalındı. Kitabın 66. sayfasını açıp bişeyler mırıldanmaya başladı.O mırıldandıkça mumlar harlanıyordu.En sonunda sesli şekilde 3 kez Benim ve onun ismini bağırdı ve kitabın 66.sayfasına koydu.

    Anlam vermemiş gözlerle ona bakıyordum ..
    ···
    1. 1.
      0
      Eve gider gitmez ciks yapmak yerine taktan şeylerle uğraşmak hmm
      ···
   tümünü göster