levante gol gol gol

Sanki bir iptal zincirinin içine sıkışmış durumdayım.
Emir x yapılsın.
Emir x iptal.
Emir x iptal emir iptal.
Emir x iptal emir iptal emri iptal.
Yani biraz açalım; bir şeyi yapmak konusunda saniyeler içerisinde o kadar hizli karar değiştirebiliyorum ki, ne istediğimi unutuyorum.
Ve olay tekrar "Ne farkeder yaa'ya " bağlıyor.
Farketmez kart. fri ile kart. domaşnemu arasında fark yok *
Biri elma dilim biri düz.
gibtigimseyi sadece bir patates işte.
Bu basit bi örnek . Insanlar ile de böyle, yazsam mi yazmasam mi capsi gibi düşünme. Yaz içinde kalmasın.
Yaptigim bir şey için 1 pişmanlık duyuyorsam, yapmadigim için 5 duyuyorum.
Keşke o kıza selam verseydim, keşke okula gitseydim, keske üniversiteyi bitirseydim. Keşke kardeşim ölmeden önce son çağrısına cevap verseydim sevgilim 2 dakika belki beklerdi... dememek için yap. Keşke deme.
Hani biraz spontane; hadi onu Yapalım, atla gidiyoruz, hadi sunu yiyelim. Kabul et planlı bir şey olmuyor ama plansız eğlenceler veya aktiviteler hepsinden daha keyifliydi.
Böylece seçim devre dişi kalmış oluyor