Küçüklükten beri bunu düşünürüm ve hadım olmak isterim.

9-10 Yaşında 30-35 yaşında bi kadına aşık olup bana bakmadı diye kendimi kemerle asarken yakalanmıştım, gereksiz.

Her aşık olduğum kişi bana bakmadığında veya reddedildiğimde çok büyük acı çeker haftalarca depresyondan çıkamam, etrafta ağlar sızlarım(tabi o kızlar beni umursamaz ve kim bilir şu an düşündüğüm kişi kimin altında, kiminle konuşuyor ;( BU DA GEREKSiZ)

Yemin ederim hiçbir zaman abaza bir birey olmadım ama çevremdeki pekçok kişi çok aşırı abaza olarak yanımda bulunuyor. Bakıyorum herkesin zütüne laf atıyorlar(tabi bana söylüyorlar kadına değil), kadının açık giyinişine bayılıp sevgililerini ellerinden gelse kapatacaklar. Bu da çok gereksiz tavırlar sergiletiyor insanlara.

Aşk, ciks, gibiş ve abazanlık olmayacağı için hayatımızı bilime, teknolojiye ve bu saydığım zevk veren şeylerden daha zevk veren şeyleri araştırıp bularak daha iyi yerlere gelebiliriz diye düşünüyorum.

Daha güzel şeylere odaklanabileceğimizi düşünüyorum ve hadım olmak istiyorum.