eve geri geldim beni karşıladı neden geç kaldığımı sordu ona soğuk davrandım hatta baya soğuktu bugün nikah olmaz bu aralar da olmaz dedim ben kendime iş bulduğumu ona bildirdim o ise bana aynen şöyle dedi: murat abinin mirasını şehit maaşını yiyeceğiz sen iş derdindesin.
sinirden kan beynime sıçramıştı çok öfkelenmiştim ve bağırarak: Aklını başına topla onu eğer anıcaksan vatan için canını korkmadan verdiği gerçeğiyle anması gerektiğini ona bildirdim.
daha sonra aniden nikah işi de olmaz ama sen benim annem gibi kal dedim bana ne söylediğimi sordu tekrar söyledim ne demeye çalışıyorsun sen ben 5 senedir seni bekliyorum (murat abiyi 3.sene kaybetmiştik) bu söylediklerinde ciddi olamazsın dedi evet bal gibi olurum dedim baya bağırış çağırış ona son kez: annem olarak kalacak mısın? dedim eğer kalacak ise sıkıntı yoktu ama eğer almayacağım diyecek olursa sen bilirsin deyip evden çıkacaktım. Eski dostlara gidecektim bana annen olurum sen mutlu ol dedi. (beyler özet geçiyorum amk öyle direkt konuşmaları yazmıyorum.)