Hayatımda aldığım belki de en mantıklı kararı açıklıyorum. Tabii ki de mühendislik yapmak değil. Ne yazık ki bazı olaylara mantıklı bakmayı ve doğru bir süreç tutturmayı çok geç kavrıyoruz. Ben dilerim daha da geç kalmamışımdır. Yakın zaman itibariyle mühendislikte 10 kredim (3 ders) kaldı. Gelecek dönem 1 ya da 2 ders alacak ve diğer ders(ler)i mezuniyet sınavına bırakacağım. Bu yaştan sonra beni hangi şirketin ne denli kabul edeceği, kabul etse de hangi şartlarda çalıştıracağı malum. Daha önceleri tıp okumak istedim, çalışamazsın dediler, ben de katıldım ve vazgeçtim. Fizik gibi bölümleri de düşündüm ama hayli hayli vazgeçtim. Mühendislik de artık çok çeşitli ve güzel iş alanları sunan bir meslek değil, bu ülkede durum maalesef mühendisler açısından son derece berbat. Ben de kararımı verdim ve gelecek sene sınavlara hazırlanmak için en iyi bölümün Eczacılık olduğuna karar verdim. Bakın ben tahminen 32 yaşımda Eczacı olacağım ama 32 yaşımda bana en iyi şartları sunabilecek tek meslek de bu. Ben yazılım adamı değilim, ben mühendislik adamı değilim. Çok geç fark ettim ve sevmediğimi biliyorum. Zorla olmuyor. Gelecek sene sınava girerim, konularıma çalışırım ve yeterli puanı da hayli hayli alırım, sorun değil. Sorun o 3 dersi vermek. O 3 dersi bu iğrenç mühendis unvanını almak için vermeyeceğim. Gelecek sene o 3 dersi vermiş olmam demek bir önceki mezun olduğum üniversiteden neredeyse 1 yıllık Eczacı dersini muaf etmek demek, evet böyle bir şey var. 3 yıl okuyacağım yani. işler planladığım gibi giderse tabii ve ben özellikle kimyayı mühendislikten 1000 kat iyi yapacağımı biliyorum ve ben ilaçlardan da gerçekten iyi anlıyorum, bu da çok önemli. ilk defa hayatımı geç de olsa kurtardığımı hissettim. Ben mühendislik yapmam, yapamam. Aylak aylak boş beleş bir adam olmaktansa biraz daha sabreder ve eczacı olurum. Yoksa en sonunda bir hiç olarak yok olacağım. Bu yüzden okumama karşı çıkılacak bir durum da olmadığına göre bu iş tamam.