Ve ben bu hissi yaşadığımda henüz 17 yaşımdaydım... Gecenin karanlığında bana bu yarayı veren kişinin gözlerini ne şanslıyım ki görebilmiştim...
Olayın sıcaklığı ve yaşadığım şok nedeniyle aslında en başında pek hatırlamıyordum... Doktorlar kısa süreli bir hafıza kaybı geçirdiğimi, belli bir süre sonra o geceye dair şeylerin kafamda canlanacağını söylemişti...
Bir dolunay akşamı salonda tv karşısında uyuya kaldığımda gördüğüm bir kabusu hatırlıyorum...
Kabus değil aslında, gerçek... Ben buna inanmak istemesem de işin doğrusu bu.
Karnımdaki yara, unuttuğum o 1 hafta, gördüğüm 1 çift çakır mavisi göz... Annem...