Panpa en yakın dostumdu. Hatta kendisi beni sözlüğe üye yapan kişiydi. Çok fazla samimiydik. Hatta sevgili olmuştuk resmen, sonu karşılıklı kalplerle biten gece kavgaları tartışmaları ve tripler, birkaç günlük trip atmalar falan. Çocuk beni o kadar çok seviyordu ki rahatsız olmaya başlamıştım. Diğer arkadaşlarımla görüşmemi istemiyordu kıskanıyordu falan, yine de kendisini çok severim hala da severim beni ben yapan kişidir. Çok fazla katkısı oldu bana onun tahmin bile edemeyeceği kadar değiştirdi beni.

işte sonra saçma salak bir kız meselesi yüzünden bitirdim ya. Çok utanıyorum çok büyük huur çocukluğu yaptım ama liseliydik işte o zamanlar amk. Şimdilerde tekrar konuşmak istesem de valla özür dileyecek yüzüm bile yok amk.