ne kelimeler yeter ne de insanlar beni anlar boşluğa düştüm bi problemim var ama sanki problemin çıkışı yok sıkışıp kalmışım ve halimden hiç mutlu değilim ve hayatım boyunca hiç olmicam böyle düşündüğüm için de şu an yaşamak o kadar boş ve zor geliyo ki okusam mesleğime kavuşsam yine mutlu olmicam allahım napıcam ben ya gercekten cok kötüyğm bi kişi beni anlasın bu durum daha da kötüye gidecek diye o kadar korkuyom ki sırf bu duyguları düşünceleri bastırabilmek için her gün tek başıma bulabildiğim en az işlek bi yerde gözlerimi kapatıp oturuyom facebook gibi yerlerde insanlarla konusup yalnız hissetmemeye calısmsk arkadaşlarımı arayıp sıkılıp kapatmasınlar diye sürekli soru sormak