Adımı sormuştu. Ne kadar tatlı olduğumdan bahsetmişti. Kendisi de yetişkin sayılmazdı. Ben iltifatin mutluluğuyla o da beni tatlı bulmanın verdiği mutlulukla beraber kendi yolumuza devam ettik. Sonra ikimiz de büyümüştuk. Artık ne ben iltifat alıyordum ne de o düşüncelerini rahat rahat dile getirebiliyordu. Büyümek yaşadığın için bedel ödemenin geldiği zamandı. Öyle çocuk gibi yasayamazdin. Senin için yol çizilmişti çoktan ve çizginin dışına neşe sacarak atlayıp ziplayamazdin. Önündeki pembe bulutlu dünya aniden yerini kara bulutlara bırakır ve yıldırım çarpması kadar hizli gelmeye başlar her şey. Kum saati ters cevirilmistir ve o kum üstüne akmaya baslamistir. Ağlayıp sizlanmak fayda etmez, kimseden teselli bulamazsın artık. Bir zamanlar küçük bedende atan o büyük kalp artık büyük bedende küçücük kalmıştır. Sen o kalbin çaresiz çığlığıni hissedersin fakat kimseye duyuramazsin artık. Sonra aniden klozete oturup yazma isteğin gelir ve yazarsın. işte hayat böyledir hem hüzünlü hem de sacma.