yılın ilk kar’ı yağmıştı. Karanlık ve havasız odam kazan dairesinden gelen uğultu sesiyle dolmuş ,alarmın sinir bozucu sesiyle karışmıştı. Gözlerimi açtım.ilk önce tavana baktım sonra masamdaki eski bilgisayara en sonunda uykulu gözlerim, geceden açık unuttuğum tüplü televizyonun mavi ışığına takıldı. Kendimi toparladım. Telefona baktım alarm en az 10 defa ertelenmişti. Hızlıca kıyafetlerimi giydim. Odamın kapısını açtım ev sessizdi. Büyük ihtimalle ev arkadaşlarım çoktan işe gitmişti, sonuçta hiç kimse benim kadar uyuşuk bir adam değildi herkesin işi gücü vardı. Hardal rengi montumu ve dağcı ayakkabımı giydim. Bodrum kattaki dairemden hızlıca çıktım. Geç kaldığımı farketmemiştim bile, Apartman kapısındaki aynaya bakıp incin kahverengi saçlarını düzelttim. Hızlı adımlarla caddeye çıktım. ilk gördüğüm dolmuşa bindim. Cebimden dolmuş parasını çıkarmaya çalışırken içeriye kısa bir göz gezdirdim, boş koltuk yoktu. Birkaç yaşlı teyze, Sevgilisiyle telefonda tartışan bir kız ve kendi aralarında şakalaşan liseliler. Büyük ihtimalle öğle arasına çıkmışlardı. rahattılar, eve gidince oynayacakları oyunu, birazdan yemek yiyecekleri dürümcüyü, karışık ilişkilerini tartışıyorlardı.