ortaokulda dahil hiç gerçek bir arkadaşım olmadı şimdiye kadar hepsi sahte yani nasıl diyeyim yüz yüze gelsek selam veririz ama birbirimizle herhangi bir konu hakkında bile konuşmayız naber merhaba nasılsın bu kadar liseye geçince daha beter biri oldum fakat hiç konuşamadım kimseyle sınıfı güldüren biri olmama rağmen çoğu kişinin arkadaş grubu vardı ve onun dışında kimseyle samimi değillerdi bunu anlamam biraz uzun sürdü insanları güldürmeyi ve mizah yapmayı severim belki kendi yaşadığım acıları dışa vurmak istemememdir yada gerçek duygularımı ifade etmekte zorlandığım içindir yani biriyle arkadaş olurken birbirinizi az çok tanırsın fakat ben kendimden bahsetmek yerine insanlara espri yapıp onları güldürerek onları geçiştiriyorum ve yalnızlık bir süre sonra acı veriyor diğer insanların sosyalliklerine bakıp imreniyorsun gelecekte bu durum devam mı edecek ne yapacağım hiç bilmiyorum sadece üni sınavını düşünüyorum