bak güzel kardeşim bugün istanbul'da şehit uzman onbaşı emre baysal'ın cenazesi vardı. ben de açtım trt'yi izliyorum. bir taraftan hocanın ettiği duaya amin derken diğer taraftan ellerimi açamıyorum yumruk gibi sıkıyorum gayri ihtiyari. namaza durmadan önce hoca diyor ki "namaz bitiminde sayın başkanmızın da iki kelam DUYGULARINI alacağız." orada bende kayış kopuyor başlıyorum sövmeye. atasının yurdu gürcistan'dan giriyorum türk katili stalin'den çıkıyorum. namaz bitene kadar sıra arap avradına geliyor anca sakinleyip susuyorum. neden böyle oldum biliyor musun? çünkü senin "başkanın" her şehit cenazesine kendisi için bir miting fırsatı olarak görüyor. çünkü senin "başkanın" siyasi ikbali için her şeyi mübah gören, orada hemen önünde yatmakta olan şehidin hatırasına en ufak saygısı olmayan, ferasetsiz bir... neyse demem o ki o cenazede kollarından tutanların sayesinde ayakta durabilen şehit babasına biraz merhameti olsa keşke ya da her katıldığı cenazede en ön safta musallaya bu kadar yakınken kendi ölümünü ve cenazesini hayal etse bir kere. hakkınızı helal ediyor musunuz? bence yanıt belli.