Yaratıcılık ve yaratmak kelimeleri çok kullanılır. Ama aslında yaratmak insan için imkansızdır. Yaratmak, yoktan var etmek anldıbına gelir. insan ise fiziksel bir nesneyi bırak soyut bir şey bile yaratamaz.

içinde bulunduğumuz evrene fizik kuralları hakim(bilimin bahsettiği ve sürekli sağda solda yıkılan -örneğin karadelikte- kurallardan bahsetmiyorum. Evrenin kendi düzenini oluşturan örüntüden bahsediyorum). Haliyle her şeyin bir nedeni var. Sebepler âlemindeyiz ve yaratmayı engelleyen en önemli kural da bu.

Hayatında hiç renkleri görmemiş birisi renklerin nasıl olabileceğini hayal edemez. Ya da hiç ses duymamış birisi bırak müziği, basit bi aaaaa sesini bile hayal edemez. Hiç tat almamış biri ekşinin neye benzediğini bilemez. Ama müzik parçaları eşsizdir. Kendi başlarına çok da zevkli olmayan notalar bir araya öyle bir getirilir ki müzisyen tarafından inanılmaz lezzetli ve eşsiz bir hale bürünür. Bu yaratıcılık değil de nedir? Bu birleştirmektir. Parçaları birleştirmek insanoğlunun sahip olduğu en önemli özelliktir. Aynı zamanda bu seviyedeki bir yetenek diğer canlılara kıyasla eşsizdir de. Ama yaratmak değildir. "Yaratıcılık" sadece parçaları birleştirme yeteneğini abartarak ifade etmemizden ileri gelen, ego kokan bir kelimedir ve günlük konuşmada sıklıkla yanlış kullanıma maruz kalır.

Birçok insan bilimin sınırsız olduğuna inanır. Çok çok çok çoooook ileride bilimin nesneler veya hayat yaratabileceğine inanır.

Bilimin ve dolayısıyla insanın tek bir sınırı, elini ayağını bağlayan tek bir zincir vardır... Hayal etmek... Hayalini edemediği hiçbir şeyi gerçekleştiremez insanoğlu. Bu sadece insan için değil tüm canlılar için geçerli bir "fizik yasası" dır. işte bu nedenle hayalinde bile yaratamayan, görmediği rengi hayalinde canlandıramayan, duymadığı sesi hayal edemeyen, "sıfırdan" hayal bile olsa bir şey yaratamayan insan hiçbir zaman hayat, bırak hayatı toz parçası bile yaratamayacaktır. Yani insanoğlu için yaratmak iMKANSIZDIR.