ağzın iyi laf yapmıyorsa sempatik değilsen iyi olmak sizi hep geride bırakıyor. ortaokulda aşık olduğum kız iyi niyetime değil de tipime bakıyordu itici buluyordu. iş yerinde ne kadar iyi olsam da hep ikinci isim oluyordum. sırf kötü düşünmediğim için binlik yapmadığım için ikinci isimdim. bunlar çok koyuyordu bana. insanların iyiliğini düşündükçe hep bir sinsilik peşinde oluyorlar, ufacık hatanda hep o hata akıllarında kalıyordu. neyse varsa dertleşmek isteyen buyurabilir.

edit: güzel entryleriniz için sağ olun,var olun.