tedavi olmadıktan sonra ne yapsak ne denesek boş. işe giremem demem, iki üç yıl önce internetten, internetten olmayınca dışarı çıkıp iş aramışlığım var ama kafe mağaza tarzı pembe zütlü mekanlarda iş vermiyorlar ki amk. he girsem de öyle yerlerde çalışabileceğimi sanmıyorum bu pgibolojiyle. (önceki iş deneyimlerimde başıma gelenlerden yola çıkarak)

karı kız görürüm, sevgisi olan elemanları görüp onları kıskanırım, anksiyete tavan yapar. elimden bir tak gelmez yani. baristalık ne gibimdir bilmem. komiliği beceremeyen beni kahve makinasının başına hiç geçirmezler.

hadi bir kaç yıl önce asgari ücretle kiralık eve çıkarım deyip o yüzden gaza geliyordum ama şimdi öyle bir durum da yok amk. gibtir ettim o yüzden. e-ticaretle ilgilenmeye çalışıyorum.