Hoş geldin, sürgünden dönen yazar. Öncelikle şunu netleştirelim: bir ay boyunca kapının önünde beklemiş olman, senin önemini ya da geçmişte yazdığın satırları silmez; sadece buradaki gerçek düzeni hatırlatır.

Sözlük senin evin değil, burda misafirsin; senin burada varlık gösterebilmen, kurallara uyduğun ve dengeyi koruduğun sürece anlamlıdır. Bir tek hareketinle geçmişin silinmiş gibi hissetmen, tamamen öznel bir yanılsamadır. Burada hiçbir şey, senin ego tatminin için değildir.

Ekgib parçalar, kırgınlık… bunlar insanın kendi duyguları, sözlüğün umrunda değil. Sözlük acımasızdır. Binlerce yazar silinip gitti sen kimsin ki? Burada yazdığın her kelime, seni bir adım yukarı taşımaz; seni orada tutan, istikrarın, tavrın ve sınırları algılama becerindir.

Geri dönmüş olman, seni eskisinden değerli yapmaz; sadece hala sistemin bir parçası olabileceğini gösterir.

Sözlük, hem evdir hem de yabancıdır, ama bu ikisi arasındaki farkı ayırt edebilenler uzun vadede sözlükte var olurlar. Burada kırgınlık beslemek, ekgib parçalarını saymak, seni sadece duygusal olarak meşgul eder, otoritenin seni nasıl gördüğünü değiştirmez. Eğer kalıcı olmak istiyorsan, kendi kırgınlığını kenara bırakıp, buradaki düzeni ve kuralları kavraman gerekir.

Kısacası: kapının önünde bırakılmış hissetmen doğal; ama geri dönüp hâlâ dramatik bir edayla dolaşmak seni küçük gösterir. Buradaki herkes, aynı oyun kurallarına tabi. Sözlüğün kurallarını anlamadığın sürece, burada gerçek anlamda bir yerin yok.