hem de o kadar boşa ki, özellikle son 5 yılı. Liseden kalan bi kişi dışında arkadaşım yok, sevgili aşk meşk desen hiç olmadı, hobi yok, işim yok, okulu bitiremiyorum çünkü ne bölüme ne mesleğe yıllardır en ufak bir ilgim yok, otura otura 100 kiloya merdiven dayadım, boy pos tip desen zaten o da yok bu böyle uzar gider de kısacası bi hayatım yok. Bunları söyleyebileceğim başka herhangi bir yer bile yok. Sırf nereye gidecek diye merak ettiğim biraz da itiraf etmek gerekirse zütüm yemediğinden yaşamaya devam ediyorum. Günler bom boş geçiyor, geçen seneden bu seneye hiç bir şey yapmadan gene ekimi getirdim. Ailem bile bana ebeveynlik içgüdülerinden ötürü tahammül ediyo yoksa onlar içinde fazlalıktan başka bir şey değilim. Keşke hayatım böyle olmasaydı, bu kadar tembel, pasif, depresif ve tipsiz olmasaydım belki bir şeyler farklı olurdu demekten başka bir seçeneğimde yok çünkü hayat, gençlik geldi geçti 24 yaşına geldik amk. Bi daha o okul yılları, sosyalleşme ortamı, kokusunu bile alamadığımız teenagelove gelmeyecek. Bitti amk, her şey bitti.