Yazıyorum geçen gün ayda yılda bir anamı arayım anam yufka gönüllüdür belki dinler beni dedi o bile kısa kes der gibi konuştu benle 2 dakika sonra kapattık telefonu hayatımda geeçekten bana değer veren hiç kimse yok.

Hep herkese çok iyi davrandım bunu kalıp olsun diye demiyorum belki tanışsak başta seversiniz beni elimden de birçok iş gelir ama o kadar ince düşünceli ve alçakgönüllü yaklaşıyorum ki insalara heralde bi noktadan sonra insanlara yapay geliyom ya da gerçekten onlara değerli olduklarını hissettiriyorum ve beni değersiz görmeye başlıyorlar veya dümdüz insana giben yaranıyor artık bilemiyorum