Hiçbir şey heyecan vermiyor hiçbir şeyden zevk almıyorum dünyaya geldik binbir umutla yürüdük hayat yolunda başımıza binbir türlü şey geldi genede hayal kurduk neşemizi kaybetmemeye çalıştık ama artık herşey bitti yaş 30 a dayandı ne gönlümüzce bir sevgilimiz ne gönlümüzce işimiz ne hayatımız ne sağlığımız oldu her yandan vurdu hayat bizi ve biz kalkmak istedikçe yine vurdu bizde artık kalkmamaya yemin ettik çünkü kalkarsam yine vuracak öyle olsun dedik belki kimse bizi sevmedi belki düz yolda şaştık birilerini kırdık azarladık ama içimizde bir iyilik hep vardı onu da yavaş yavaş yitiriyorum benden geriye eski model bir araç birkaç bağlama bir dedektör birkaçta hayvan kalacak anamı babamı üzdüm bu hayatta ama artık son kez üzülecekler ve kendime bir iyilik yapıp bütün acılarımı evrenin sonsuz karanlığına gömeceğim bedenimde artık yorgunluğunu atıp dinlenecek ebediyen istirahte çekilecek...
HAYAT ZORDU VE BEN YOLUN EN BAŞINDA ÇUVALLADIM BiR DAHADA TOPARLAYAMADIM artık burda kalmanın bir anlamı kalmadı içimi hep buraya döktüm çünkü beni dinleyen kimse yoktu güldük eğlendik yeri geldi ağladık ama inci sözlük her zaman benim için bir kaçış yeri oldu iyisiyle kötüsüyle hepinize hoşçakalın diyorum isterseniz hesabımı da silin...
HAYAT HEPiNiZE GÜLSÜN