yazmaya karar verdiğimde saat sabah 04.17’ydi ve odamda sadece modem ışığı yanıyordu. annemle babamın odasından gelen horlama sesleriyle, mutfakta soğumuş çayın kokusu birbirine karışmıştı. o an fark ettim ki hayatımda yaşadığım çoğu saçmalık, tam olarak bu saatlerde başlamıştı. gecenin insanı farklı oluyor, özellikle de hiçbir yere ait olmadığını fark ettiğin anlarda. inci sözlük’e girdim, nickime baktım ve dedim ki: “kimse beni tanımıyorsa, ben de kendimi ilk kez burada tanıyayım.”