şimdi işin sosyal gerçeklik boyutu da var

ghost hesap var, paylaşım yapanlara bakıyorum ordan. sosyal medyayla bir alıp veremediğim yok aslında ama orda foto moto paylaşmak benlik şeyler değil amk. evden dışarı oy vermeden oy vermeye, hastaneye mastaneye çıkıyorum. evde takıldığım için selfie'ymiş foto çekinmekmiş anlamam. çocukken annemgil arada bir fotomu çekerdi. fotoğraflarla max ilişkim bu kadar. kendimi instagram profil olan birisi olarak hayal edemiyorum.

tipsiz sayılmam. nötr yüz ifadesiyle aynada kendimi beğeniyorum ama sırtarınca suratım tipsizleşiyor. gülmek yakışmıyor bana. en çirkin herife bile gülmek yakışır ama ben güleyim deyince kendimi şebek gibi hissediyorum.

param olunca sosyal anksiyete tedavisi olmaya çalışacam. mentalitem olumlu anlamda değişirse belki denerim ama bu kafayla gibseler ne dışarı çıkarım ne sosyal medyayla uğraşırım.