Mahallede dolanıyorum öyle boş boş, veletlere takılıyorum iki toplarına tepiyorum. Benim akranları görüyorum selam veriyorum oturup muhabbet ediyorum. Sözde kafayı dağıtmaya çalışıyorum da nereye amk. Biriyle konuşuyorum da ne konuştuk lan diye sorsa söyleyemem öyle bi durumdayım. Kafamın içinde “Kocam” lafı susmuyo. Ben semtte dolanmayı abartıp çarşıya doğru gitmişim farkında değilim.

Benim evim A Konumu Çarşı C konumu gibi düşünün. B konumu yakınlarında dün tokatlaştığımız bini gördüm tek başına köşe başında dikilmiş torbacı gibi sigara içiyo huur evladı. Lavuğu size anlatıyorum; Mavinin en kötü tonunda bi kot, parlak deri ceket, toplasan 60 65 kilo boy desen 170 var yok zargana cingan bi lavuk. Beni görünce yüzü bozuldu birden, göz göze geldik ve üstüne doğru koştum. Benim derdim huur evladına şöyle güzel bi uçarak tekme atayım yerde ölsün kalsındı. Sinirimi atacak çok iyi bi hedef bulmuştum. Benim gibi buldozer bi bin üstüne koşunca panik yapıp kaçtı amk. Cüssem sağolsun peşine versem de yetişemedim maratoncu gibi koşuyordu. huur evladını yakalayamayınca daha çok sinirlendim.

Onun rolünü üstlenip köşede bi sigara yaktım ne yapsam diye kara kara düşünüyorum. ikinci sigarayı da içimdeki korla ateşe vermiştim ki, telefonum çaldı. Büşra arıyor, açmadım. Bi kaç kez daha aradı yine açmadım. Sonra mesaj attı “Aç artık şu telefonu en azından dinle böyle bitmesin.” yazmış. Cevap yazmadım. Abartmıyorum 20 30 kere daha aradı. En sonunda tahammül edemedim açtım;

-Ne var? Dedim.

-Nasılsın? Dedi.

-Bıraktığın gibiyim. Dedim.

-Nerdesin? Dedi. Sesi ağlamaklı geliyodu binler üzüldüm amk.

-Geziyorum Büşra, belki kocanla karşılaşırım diye. Dedim kocan’ı bastırarak.

-En azından 5 dakikanı ayır durumu öğren, sonra ne yapacaksan yap. Dedi.

-Durumun gayet farkındayım Büşra. Sen kocanla sürdüğün çalkantılı hayatına bi macera olarak beni katmışsın. Teşekkür ederim her ne kadar yalan olsa da her şey için. Dedim.

-Sansar sandığın gibi değil lütfen gel nolursun ya. Dedi.

-Hayır teşekkür ederim, sana eşinle mutlu bi hayat diliyorum. Dedim ve kapattım.



Şuanki aklım olsa böyle mi yapardım? Asla. Gider önce bi dinler, üzerine tatmin olmazsam bi güzel döver çeker giderdim. Belki de yine aynısını yapardım bilemedim şimdi. Telefonu kapattıktan sonra sigaramı hızlı hızlı çekip attım. Midem bulanmıştı amk aç karnına sünger gibi çekip duruyoruz sabahtan beri. Telefona bildirim düştü, Büşra yazmış;

-Sen gelmeyeceksen seni yakalayana kadar okulunun önünde beklerim. Bunu yaptırma bana okul önünde çocuk bekler gibi Yazmış. Sıçtığı yetmedi bir de sıvıyor amk.

-Haklısın, sen en iyisi kocanı bekle evinde otur. Benim gibi çoluk çocukla uğraşmana da gerek kalmaz Yazdım.

-Öyle demek istemedim özür dilerim diye yanıtladı. Hemen arkasından bi mesaj daha;

-Bizim bankımızda oturuyorum, öğrenmek istiyorsan gelirsin sansar. Akşama kadar burda oturup gelmeni bekleyeceğim. Gelip gelmemek sana kalmış. Bugün gelmezsen tamamen bitirdiğini anlayıp seni hayatımdan çıkarmaya, unutmaya çalışacağım. Yazdı.