miami den hikayeler vol2

--portekızlı kızı unuttugumu duyunca cok sevındı annem, cok olumlu baktılar bu işe. uzun aradan sonra ilk defa beni bu denli mutlu görüyorlardı çünkü.
ama mutlu muydum bir de kendime sormam lazımdı
hani ahmet kayanın bir şarkısı vardı ya siz benim neler çektiğimi nerden bileceksiniz, siz benim nasıl yandıgımı nerden bileceksiniz.
ben her ne kadar mutlu gibi gözüksemde, hala içimde bir umut var biliyorum bir gün portekizli kız karsıma cıkacak, aşkım ben geldim diyecek. eğer öyle birşey olursa ben ne yapacagım?
öyle birşey olmasa bile içimde hep o olacak, yanımdakı kızı öpecek bedenim ancak ruhum diğer kızı öpmüş gibi hissedecek.
ellerim bu kızın ellerini tutacak, dudaklarım bunu öpecek ama kalbim hala orda olacaktı, iyi düşünmem lazımdı kendi hayatmı karartmıştım ve baskasının hayatını da karartmak istemiyordum.
düşündüm en sonunda kararımı verdim