miami den hikayeler vol2

-- "yazın türkiyeye geleceğim. seninle son kez o zaman görüşmek isterim. beni görmeye gelir miisn?"
dedim allahım sana geliyorum herhalde, çok sevindiğimi anladı. o da gülmeye basladı. hem aglıyor hem gülüyorduk. iyice mala döndüm aq.
sonra dedim "seni son kez görmeyi tabikide cok istiyorum ancak sen evlisin ve cocugun var bu dogru olmayabilir."
bunları dıyorum ama cevap olarak olsun yinede görüşelim dese bir kere yüzünü görsem sonra allah bin belamı versin büyük yemin ediyorum ne arayacam ne soracam kızı
cunku bize yakışmaz, huur cocuklugudur evli birisiyle böyleseyler yasamak.
ama dayanamıyordum.
son kez mi dedim?
son kez dedi
son kez mii dedi?
son kez dedim.
telefon numaramı kesinlikle alma dedi. söz verdim almayacagım aramayacagım diye.
türkiyeye geldiğinde beni arayacagına, son kez bulusacagımıza ver herseyi yüz yüze sonlandıracagımıza söz verdik.
hatta benim mutlu olmamı, birisiyle birlikte olmamı cok istediğini, okulumu bitirdiğimde iyi bir türk kızıyla evlenmem gerektiğini söyledi. kaderin bizi ayırdıgını ama artık bazı seylerin değişmesinin zor oldugunu kabullenmemız gerektiğini söyledi.
herseyi kabul ettim, unutacagım seni dedim sez veriyorum dedim ama yazın geldiğinde son kez seninle görüşüp tamamen bu işi bitireceğim dedim.
tamam dedi, görüşeceğiz dedi.
görüşeceğiz dedim.
seni öpüyorum aşkım dedi
bende aşkım dedim
ve ağlayarak telefonu kapattı.
şaşkındım, teyzenin bile gözleri dolmuştu, ne diyeceğimi bilmiyordum.
teşekkür ederim dedim, allah razı olsun dedim, dedim ki bugün bana bu iyiliği yaparak cennetin kapısını araladınız, çok teşekkür ediyorum.
o da çok duygulandı, senin düğününe geleceğim diyor. söz veriyorum bir gün evlendiğinde o mutlu gününde bende olacağım, senın mutlu olmanı cok istiyorum diyor.
teşekkür ederim dedim, aksam kalmamı söyledi ama istemedim.
telefon numaramı bıraktım, ne olur ne olmaz diye verdım telefon numaramı teyzeye.
kızın ise telefon numarasını almadım, çünkü artık kafamda bitiriyordum artık.
sonra çıktım ve geldim ankaraya. okullar başladı, söz verdim derslerimi geçeceğim diye. onun için calısıyorum, net'e falan giremedim. bunu siizinle paylasacagım günü iple çektim.
bugüne nasipmiş.
kız bu yaz geldiği zaman görüşeceğiz beyler, bilmiyorum nasıl bir ruh halınde olayım
çok değişmiştir, büyümüştür, belki tamamen salmıştır kendini, belki daha güzel bir bayan olmuştur artık.
eskisi gibi sarı civcivim diyemeyeceğm.
aşkım demek yok.
artık bitiriyorum, kafamdan tamamen cıkarıyorum. koskoca adam olduk lıselı bir cocuk gibi dik kafalı olmaya gerek yok.
artık düşünmeyeceğim onu.
kendimi tamamen alıştırıyorum
her gece yatmadan yazı düşünüyorum, ne diyeceğim konusunda pratik yapıyorum.
bu yaz hayatımın bitişi ve yeni bir hayatımın başlangıcı olacak, didimde bu yaz yeni bir tarih yazılacak benim hayatım için.

beni dinlediğiniz için çok teşekkür ederim beyler
gerek ilk hikayemde, gerekse şimdi özel mesajlarınız olsun, buradaki yazılarınızla olsun okuyan okumayan, küüfür eden etmeyen herkesin canı sagolsun.
saglıcakla kalın.

işte bizim hikayemiz hep böyle gider
Umutlar hep gecelerde yol olur gider
işte bizim hikayemiz burada biter
Aydınlıklar karanlıkta yol olur gider