beyler gelin hayat hikayemi anlatıyorum

samete dedim ki kardeşim bari sen üstüme gelme
bıktım artık yeter bu hayatın dıbına koycam terkedicem buraları dedim...
saçmalama fln dedi bi kaç saatimiz konuşmakla bilmemneyle geçti...
nazlıya olan özlemime dayanamıyorum artık binler...
giyindim çıktım
hiç bişey bilmeden hiç bişey sormadan nazlıyı arıyorum sokaklarda
bulup dizlerine kapanıcam...
her insanın yüzünü inceliyorum yok nazlı..yok...
bu saçmalığı bırakıp eve döndüm
samete yalvardım ne olur nazlıyı çağır bize konuşucam diye
yanaşmadı samet...
o zaman dedim
yine toplanma olacağını herkesin enstrumanını kapıp aynı mekanda buluşacağını söyle dedim (bu arada biz bu buluşmaya gidemiyoruz uzun zamandır çalıştığımız için)
oraya, tam nazlıyı ilk gördüğüm yere oturdum beyler...
onunla beraber aldığımız gitar da elimde...
ona bi şarkı yazmıştım beyler

gözlerinde hapsolmuş, bir yağmur bulutuyum
ağlarssan damla damla eriyip yok olurum

gibi bi nakaratı var işte bunu söyledim beyler o geldiğinde ağlayarak
o da ağladı binler
sarılıp ağlaştık
ben eşşek gibi ağladım
saçlarını kokladım beyler
nefesimden vazgeçtim
saçlarını kokladım...
bi 20 dk hiç konuşmadık beyler...