sevgilimle ayrılma hikayemi anlatıyorum

---istanbula gittim. Yine sabah 6da istanbuldayım. kız arkadaşım evden geç çıkacağı için 9a kadar dolaşmam lazım. bu zamana kadar size hiç değinmediğim detayı anlatıyorum. Ben istanbula sabah 5-6 gibi varırdım hep. Genelde gec açık olan sabahçı kahvelerinde beklerdim. Kahve diyip geçmeyin beyler. En iyi iddaa tüyolarını oralardan almışımdır. Oradaki ülke kurtarma tartışmalarını dinlemek çok güzel olurdu.
Girerdim kahveye bir masaya otururdum. Herkeste kim lan bu mal bakışlarını görürdüm. Giyim falan düzgün olunca bide parfüm kokusu jole falan var. Tabi biraz dikkat çekiyorduk kahvede. Eskiden kahvelere giden birisi değildim. Ama onu beklerden Kahvelere alışmıştım iyice. Çünkü 50 kuruşa bir çay alıyordum. Kahvelerin çayı genelde çok kötü olur, Çok farklı tadları vardır ama zamanla alışıyor insan. Ben genelde yarısını içip bırakırdım. 50 kuruşa hem sıcacık bir ortamda oturuyordum hemde bütün gazeteleri okurdum. Eskiden hiç iddaa oynamazdım ama kız arkadaşımı beklerken vakit geçsin diye kahvelerde iddaa oynamasını öğrenmiştim. Şimdi iddaa uzmanı oldum amk. istanbula gitmelerim sayesinde kızlar konusunda hiç birşey öğrenemedim ama iddaa konusunda master yaptım sayılır ama prensip gereği hiç kupon yatırmadım.
burdan kahveciler ve kıraathaneciler federasyonuna özel olarak teşekkür ediyorum. 3-4 senelik istanbul maceramda beni çok güzelve ucuza ağırladılar.. 50 kuruşa hem yarım bardak iğrenç çay içtim. Hem bedavaya tuvaletlerini kullandım hemde sıcacık yerde birkaç saat beklerdim. Çıkarkende masaya 1 lira atar çıkardım. bir çay parasıda bahşişi bırakırdım:)