sevgilimle ayrılma hikayemi anlatıyorum

--- Tartışmaya başladık yine. Konu ise saçmalığın daniskasıydı.. benden 4 gün boyunca istanbulda kalmamı istedi. Memleketime ailemin yanına gitmemi istemiyordu. Beni az görüyormuş çok özlüyormuş onu ihmal ediyormuşum gibi şeyler söyledi. O kadar tatlı güzel bir şekilde söylüyordu ki nerdeyse ikna olcaktım. Halbuki ben istanbulda 2 gün kalsam 3cü gün kesin kavga ediyorduk sinirimden ben istanbuldan ayrılıyordum zaten..
bende tartışma uzamasın diye yarın bakarız bilet bulabilirsem kalırım belki dedim. Onu evine bıraktım.
Ertesi gün sabah oldu benimki hala uyuyor. Bende yine bir kahve buldum evinin orda onu bekliyorum. O sırada beni annem aradı. Her zamanki klagib şeyleri söyledi. "oğlum dikkat et, üşütme kendini" falan filan dedi.. Ben tam istanbulda kalmaya karar vermiştim ki kafam birden dank etti. Neden kalcaktımki. BU kız beni zamanında hiç acımadan üzdü. En küçük bişeyde demediğini bırakmadı. Ailem ise her zaman arkamdaydı. Bir kız için anne ihmal edilir mi dedim kendi kendime.
Şu başlıkta bu konuyu zamanında açıklamıştım. bu başlığa uğrayın bi
(bkz: annenizin değerini bilin lan/#19944973)