sevgilimle ayrılma hikayemi anlatıyorum

--- Hikayeme devam ediyorum beyler. Ben o gün istanbulda kalmamaya ailemin yanına gitmeye karar vermiştim ama benimki hala bu kararımı bilmiyordu. Sabah yanıma geldi gayet neşeliydi sevgilim canım modundaydı. içimden kavga etsekte istanbuldan ayrılmak için bahanem olsa diye düşünüyordum.
kahvaltıda 6 saat sonra istanbuldan ayrılcam dedim. Önce çok şaşırdı sonra biraz somurttu. TAtil olduğu için bilet bulmak sıkıntı falan diyerek yumuşattım. Sonra beklediğim tepkileri vermeye başladı " Herkesin sevgilisi yanındaymış, Kendisi genellikle yalnız kalıyormuş, ilişkide fedakarlık yapmak gerekiyormuş ama ben hiç yapmıyormuşum" böyle şeyler demeye başladı.. Fedakarlık yapmadığımı söyleyince ben yine sinirlendim tabi ama alttan almaya çalışıyorum kötü ayrılmayalım diye. Sonra konuyu aileme getirdi. Tam ailemi eleştircekti ki ben sinirlendim "bidaha ailemle ilgili eleştiri yapma diye uyarmıştım seni" diyerek tersledim. Ben eve gitmek istiyorum dedi evine bıraktım ayrılırken elimi bile sıkmadı.
Arkasından "yine beni istanbuldan üzgün gönderdin tebrikler hep üzgün ayrılıyorum bu şehirden sayende" diye bağırdım..

Sonra memleketime gitmek için tren garına gittim. Daha 3 saatim vardı. Aldım bir paket sigara (normalde hiç sigara içmem) bide simit ayran aldım. Oturdum deniz kenarında bir banka manzara keyfi yaptım kafamı dinledim..