sevgilimle ayrılma hikayemi anlatıyorum

---Aklımdan hiç çıkmıyordu. Hep onu düşünüp kahroluyordum. Anılar aklıma geliyordu hep. Birgün Cuma akşamı evde otururken yine aklıma geldi. Onu arabayla ankaradan istanbula evine bıraktığım gece yolculuğu aklıma geldi. Tanışırken giydiği güzel elbise aklıma geldi. Ne güzel günlerdi amk.

Sonra dayanamayıp atladım arabaya istanbula yola koyuldum. Yine geceydi yine yolculuk yapıyordum ama bu sefer yalnızdım. Gece 3 gibi istanbula geldim. Ama bu sefer ne kahveye gitcektim nede havaalanında sabahlıyacaktım. Yapacak birşeyim yoktu amk ama niye gittim bende hala anlayamadım. Sonra onu beklediğim kahvenin önüne çektim arabayı, iğrenç çayından yarım bardak içtim tekrar. Börekçi açılmıştı sabah erkenden ordan börek alıp beraber gittiğimiz sahile gittim arabada yedim böreğimi.. Sonra onunla kahve içtiğimiz yere gittim kahve içtim tek başıma. Onunla gittiğimiz gezdiğimiz yerleri gezdim tek başıma akşama kadar. Yine deniz kenarında simit ayran sigara keyfi yapıp memlekete geri döndüm..

işte o gün anladım birşeyi. Bazı şeylerin değerini yaşıyorken yanındayken bilmek lazımmış. Eğer bir güzellik yaşıyorsanız o anın değerini sonuna kadar çıkarmak gerekiyormuş..