hayatında hiç keraneye gitmeyenler toplanın

vakti zamanında uğramışlığım bulunan mekan. size biraz anlatayım.

odalar var hacı, camlı pencereli, numaralamışlar. içeri bakıyorsun kadınlar sereserpe. karşılarında onu izleyen rezil rüsva, adam deyip de suratına bakmayacağın orta anadolu, doğu anadolu eşkıyaları. hasbelkader para bulup girse içeri, yazık o beyaz tenli kızcağızın üstünde tepinecek.

yetmişine merdiven dayamışını da gördüm. kırmızı ruj sürmüş birader, gözüme çarpan ilk ayrıntıdır, harbi yandıydı canım; "gelsene bah yagışıklı" diye seslenmişti, öyle de nineydi.. hiç niyet bozulur mu ona?

sonra bir yokuştan inen sakallı yaşlıları gördüm içeride. zaten ortam mahalle gibi, odalar falan, dükkan gibi zaten, anla işte. sakallıları görünce yemin ederim yukarıda cami var sandım, yalan değil. neyse tırmandık yokuşu, yokuş boyu odalar tabii. sonra bir kıza takıldı gözüm. en kabadayı yirmisindedir. uzun boylu, uzun saçlı, pamuk gibi teni, camın önünde bacak bacak üstüne atmış, yerlere bakarak dalmış gitmiş, şerefsizim o yerdeki kaldırım taşı, en uzak ufuktan daha da uzaktı o kız için. o kadar güzeldin ki, kim bilir, sevdalandın bir şerefsize de düştün buralara. iki çocuk annesi namus timsali kadın olurdun sen, o melek gibi yüzden başka şey olmazdı güzel kız.

yanımdaki herifler yiyecek gibi bakıyor "et"lere, ben eğmişim kafamı, bir tanesini de istemedim, istemem, hepsi kardeşimdir. sonra bir "oda"dan çıktı biri, öbür odadaki hanımkıza "hava nemli bugün" dedi. hava nemli. çok mu önemliydi? şu an bildiğin doğuya kebap yemeye gidip "ah ne otantik değil mi fergan" deyu laf pisleyen boğaza nazır devrimci ablalar abiler hesabı oryantalist takılıyor gibiyim ama yok öylesi değil.. hayatla bir bağı var, hava nemli, onu rahatsız etmiş, ya da belki yalnızca muhabbet için öylesine söylenmişti. bittim la, gibildim ayak üstü.

allah hepinizi kurtarsın kardeşler. zor yaşıyorum diyen halt etmiş. öyle işte, gitmeyin siz.