hayat hikayeme artık başlıyorummmmmmm

hatırladığım kadarıyla yazıyorum binler... ama yazdıklarımın asla aksi ispat

edilemez sapına kadar doğruları yazıyorum zaten size niye yalan kolpa haber yazim

amk hepini seviyorum tmm zütünüz kalkmasın devam... üst katta biz oturuyoruz..

belki de çocukluğumda o burnuma gelen ve hiç sevmediğim sadece duvarlarda arada

resmedilişini gördüğüm o koku... rutubet... rutubetten çok çekmişizdir.. rutubeti

hayatta unutamam duvarların rengi değişirdi.. evin salonu vardı orası buz gibi

olurdu zaten sobalı evdesin... illaki diğer odalar buz gibi olacak.. babam karşıya

gidiyor her gün yüzünü göremiyorum neredeyse annem babaannem evde.. çocukluğumda çok

sıkıntı çektirmişim çok zırlarmışım ağlarmışım asla uslu durmazmışım sırf bu yüzden

gezmeye bile gidemezlermiş bizimkiler.. zaman geçer büyürüz ama hala çocuksun tabi

ne yaparsın sabahtan akşama kadar sokaklarda koşuşuturuyorsun...