üni mezunu işsizler ve cok fena kafayı yiyenler

mezun değilim henüz. az kaldı. pek çok kişinin hayal ettiği işleri yaptım, hala da çalışıyorum. dışarıdan 'oha süper' denilecek bir durumda gibiyim. okulum ve işim aynı doğrultuda, alanımdaki kritik noktalardaki, piyasadaki önemli insanların hemen hemen hepsini tanıyorum. sadece kendi alanım ve işim değil, pek çok konuda da bilgi ve deneyim sahibiyim. özet geçiyorum sadece burada; ama kısacası hiçbir sorun yok gibi gözüküyor.
peki öyle mi?
hayır. huur çocuğunun tekinin soy ismi, fahişenin birinin kalçaları bunların önüne rahatlıkla geçiyor. hani tamam, her şeyi bu kadar basite indirgememek lazım. ilk zamanlarda farklı düşünüyordum; ama ne yazık ki böyleymiş.
bu özet geçtiğim şeyleri fransa'da, kanada'da ya da ne bileyim amerika'da yapıyor olsaydım, kazanacağım para aylık 4.000-5.000 euro -abd'de 3.000 dolar civarı- oluyordu. oralarda yaşayan arkadaşlarım, sektörden tanıdığım insanlar fazlasıyla mevcut. tabii bir de okulum yüksek lisansım için burs veriyor olacaktı.
ama ya şimdi? asgari ücret bile değil aldığım. köle gibi çalışmıyorum; ancak kitlelere seslenen bir iş. yani etki gücü önemli. bu noktaya kendim geldim. ailem ve arkadaşlarım yanımda oldular. bunun dışında hiçbir şey yok. doğru insanlarla tanıştım. kolay olmadı. üzüldüm, üzdüm, yoruldum, uğraştım; hala da çabalıyorum. bir sürü iş yaptım falan filan.
bedelini ödedim, okulda not ortalamasını 3,50 ye yakın tutacakken, derslere girememeye başladım. okul ayrı zor. devam zorunluluğu da var. yine de uğraştım uykusuz kaldım. 8 saat uykuyu en son ne zaman gördüğümü hatırlamıyorum. sevgilimle ilgilenemedim, ufak gerginlikler yüzünden bazı arkadaşlarımla aram açıl; düzeltecek vaktim olmadı. kısacası yaşantımın kritik anlarını verdim; veriyorum da. yine de yaptıklarımın taşınan bir soy isim, şekilli bir züt kadar getirisi yok. sevdiğim işi yapıyorum o kadar. yaptığım şeyler adapte adı altında çalınıyor, bir tak telifi de alınamıyor.
neden bunları yazdım?
bilmiyorum içimden geldi.
çok adi bir sistemde yaşıyoruz. gerçekten.
aptalca özetlemeye çalıştım. anlaşılmazlıklar için özür.
bir de kaybedenler kulübü falan deniliyor, sanki kazananlar var gibi.
ha huur çocuklarını söylüyorsanız doğru. gibeyim onları.
ben yine de şanslı konumdayım. parasında değil de en azından seviyorum işimi, hayallerimi hala kaybetmedim.
neyse gibtir edin.