burda en kral salaklığımızı anlatıyoruz

şimdi yine bundan 6 - 7 ay önce, mayıs ya da haziran 2010. istatistik dersi finalim var. sınavı 15.30'da diye biliyorum. kalktım saat 11.00 gibi. bilgisayarı açtım müzik, facebook takılıyorum. bakayım hangi sınıftaymış sınav diye bi açtım sınavların olduğu excel dosyasını baktım sınav saatine 11.30 diyor. bir dumur oldum anasını gibeyim, başımdan aşağı kaynar sular dökülür gibi oldu. saate bi baktım 11.28 felan. anasını gibeyim bir giyindim üstümü. doğru deli gibmiş gibi metro istasyonuna koştum. aksaray'da indim. oradan yusufpaşa'ya geçeceğim koşuyorum tabii hala tadilat var orda da şantiye alanı kapalı. anasını gibeyim yusufpaşa'nın bir durak ilerisi olan aksaray istasyonuna koştum nefes nefese bindim tramvaya. beyazıt'ta indim.

çilem bitmemişti. koskoca kampüs bahçesini koştum. gittim okul kütüphanesindeymiş sınav. girdim. ama helal olsun bana da 11.30'da evden çıktım 11.55 gibi sınav yerindeydim. neyse, efendim. gözetmen biraz geç kalmadın mı felan dedi. aldım soru kağıdını. yoklama listesi geldi bir baktım malın biri beni ismimin karşısına imza atmış. dedim biri imza atmış buraya. buldular çocuğu meğer salağın ismi benim bir üstümdeymiş yanlışlıkla benim ismime imza atmış. neyse düzelttik, attım imzayı. o kadar cebelleşmeme değmeyecek şekilde boş kağıt verip çıktım. sınavdan da 5 (puan) almıştum. o kadar koşuşturmam sadece öbür benim ismimin oraya imza atan mala yaradı.

ertesi gün bir uyandım bacaklarım et kesiği olmuştu çok fena. haudha. hay kafamı gibeyim.