defne joy foster başlıklarından biri daha

özet: hıncal uluç'a katılıyorum.

hıncal'ı da ekşiciler ve entelleri de giberim.
ölene üzülür isan bu doğal çünkü ölüm öyle bir şey.

üzülelim de dıbına koyim örnek göstermeye kalkışma bana kızı. çünkü evli 2 yaşında çocuğu olan bir kadının tanımadığı bir adamın evindeki pis ve leş ortam yüzünden ölmesi bana çirkin, saygı duyulmayacak bir şeymiş gibi geliyor.

konuyu cinsiyet ayrımına zütüren huur çocuklarını da gibeyim. aynı durumdaki bir erkeğin ölümü de çirkin bir şey. hatta erkek olsaydı, misal nihat doğan, iyi ki öldü huur çocuğu diyecektiniz.

ben kimse için iyi ki öldü demem. kişinin günahı hatası kendini bağlar gibi gerzek bir şey de demem. yaşadığım toplumu kendi değerlerime göre şekillendirmek isterim. çünkü bu benim doğamda var. ama sınırımı da bilirim. ölenin arkasından kötü konuşmam olayı konuşurum konuşacaksam. çünkü bu benim kültürümde var.

okumayanı gibeyim son olarak(taşaklarım çok kıllı).