ne varsa gercek

devam ediyorum. beyler kusura bakmayin uzun ara verdigim icin.

toparladim ne var ne yoksa, onca esya onca hatira. bende agliyorum bi bakima ama gozyaslarimi icime akita akita. oylesine guzel bir sevdigim var ki ilk defa ayrilacagim ondan, oylesine seviyorum ki onu kilina zarar gelse kalbime ates duser. ilk defa ayrilacagiz ve ne zaman birlesecegimiz belli degil. kriz hem dunyanin ebesini gibiyor hem benim.

havaalaninda check in yaptirip sevgilimi sonkez kucaklayip ugurluyorum, daha dogrusu ugurlanan benim. son kontrolden gecip kapilara dogru yaklasirken icime akittigim tum gozyaslarim disa vuruyor bir anda. hayatimda bu kadar duygusal oldugumu hatirlamiyorum dahi, ilk defa oluyor kari kiz gibi kose kenarda oturup agliyorum. sanki ayrildik amk, is olmazsa tr'ye gelcek kiz ne gibko gibko hareketlerde bulunuyorsun ki, bu aglama nerden cikti amk. dayanamiyorum onu birakmaya, su gibtigimin dunyasinda bir benmisim onu mutlu eden gibi hissediyorum kendimi...