hayat hikayem okuyanın amına koyim

istediğiniz kadar asosyal davranın bi yerden sonra can sıkıntısından nabıcanızı şaşırıyosunuz beyler sizinle aynı zekada ya da kapasitede olmasada illa muhabetti dinlencek bi insan buluyosunuz yinede o yabancılık hissi gitmiyo dıbına kodumu bünyesinden. Bide etrafta mutlu mutlu gezen andavalları gördükçe daha da sinir oluyosunuz 2 yıllık inşaat okuyan birisi 2000 lira maaş alcak zannediyo ya da ne bilim 2 yıllık maliye okuyan birisi hemen açıktan 4 e tamam layıp mali müşavir olduğunu falan hayal ediyodu ben yaşım gereği bazı şeylerin farkındaydım.Ne güzel demiş matrix teki agent smith "ignorance is bliss"(cehalet mutluluktur)
günler böyle ilerliyodu milletle pek anlaşamasamda 5 tane saptan oluşan türkiyenin 4 bölegesinden gelenlerin oluşturduğu kültür mozaği bi grubumuz vardı okulda da muabbet ettimiz kız tayfası işte ki genelde iyi insanlardılar tabi ama zararları da dokundu bana ileriye doğru anlatçam aceleye gerek yok nasılsa benden başka dinleyen eleman yok
en yakın arkadaşımı anlatayım biraz eleman benden 3 yaş küçüktü ama abim gibi duruyodu ben acaip körpe böyle babyface bi adamım avrupai yakışıklıyım dicem ama bana kalsa böyle zütten azcık hallice yüzüm suratım bu arada bundan sonra o çocuğun ismi en yakın arkadaşım kısaltması eya ,eya egeliydi ama yörük ağzıyla pek konuşmazdı klagib türk genciydi ama zekiydi çok kendi halinde böyle hafta içi halim hafta sonu salim takılan bi elemandı oda arkadaşımdı iyi anlaşyodum çocukla allah var yukarda kanım kaynamıştı elemana ilk karşılaştığımızda üvey babayı oynayan sanatçının isminin şemsi inkaya olduğunu bana hatırlatarak genel kültür olarak bana kendini kanıtlamıştı
eya yla takılıoduk klagib erkek taşak muhabbetlerimiz dönüyodu grupta işte kimin osuruğu daha pis tarzı bu eya nın bi kuzeni boğaziçinde bi kuzeni odtüde okuyodu eya gerçekten zekiydi hatta ondan çok daha düşük puan alan arkadaşım fantazi yapıp 4 yıllık bi fakülteye yerleşmişti eya nın benimle aynı sınıfta olması da aynı odada kalmamızda tamamen kaderdi.