hayatımın yazısını yazıyorum türkiye

edit: özet sona yazılır ama siz öküzler için başa yazıyorum...
2 edit: bu kadar mı okuma özürlüsünüz?
özet: aslında bu ülke çok güzel, sadece biraz karamsarız... ve hep kötü olanı bize gösterirler.

Türkiye...
acısıyla tatlısıyla güzel bir ülkedir aslında.
bunu bilipte, bilmemiş gibi yapanlardır bu ülkeyi bu hale getirenler.
aslında birşey yoktur. kötü birşey de yoktur.
sadece karamsar bir milletiz.
inanırız, inanırız körü körüne.
ne varmış ne yokmuş, bellemeyiz.
hani bir çin atasözü vardır ya;
insanlara okumak çok zor gelir ancak duymak onlar için daha da kolaydır.
evet doğrudur. yalan diyen çıkmaz, bu kesindir.
bu sadece türk milleti için değildir. amerikanı, ingilizi, fransızı da katar içine.

ah bu ülkede...
biliyoruz ki? bu ülkenin güzelim istanbulu, güzelim izmiri, bodrumu, bursası, trabzonu, erzurumu vardır.
bilmiyoruz ki? bu ülkenin güzelim hakkarisi, güzelim şırnağı, güzelim mardini vardır.

asıl olan türkiye değildir, türk milletidir.
türkiyeyi türkiye yapan bayrağı değildir, sözleri değildir, geçmişi değildir.
türkiyeyi türkiye yapan ancak ve anca türk milletidir.

ah bu ülke...
saat yedi dedik mi; akan sular durur, okunan ezanların, koşuşan çocukların sesi duyulmaz bu ülkede...
neden mi? bir televizyon, beş bilgisayar... ha bide telefon...
açarız haberleri. izleriz güzel güzel... ne oluyor ne bitiyor öğrenmek isteriz.

bir haber geçer: başbakan şunu dedi, öteki bunu dedi, kılıçdar şunu dedi, bahçeli kükredi, koşaner miyav dedi...
izleriz, izleriz hep bu başlıktaki haberleri...
bir allah'ın kulu da çıkıp demez mi ki?
şu güzelim ülkede, başbakanın kurmay başkanının konuşmalarından daha bol birşey yok mu yahu diye?
20 haber varsa 19 u siyasettir bu ülkede...

peki ya biz? hadi bunlar böyle.. peki ya biz? evet evet ya biz?
bir insan, 1 saat boyunca hiç konuşmadan dinleyebilir mi?
bilimsel olarak hayır ama bizi öyle bir hale getirdiler ki, kendi kendimize olduğumuz zaman bile
dilimizi konuşturamaz olduk...

bu ülkede, daha başka kötülüklerde vardır, bu doğru...
ama şu da bir gerçektir ki, bu ülkede 5 kötülük varsa on tane de iyilik vardır.

bizim haber merkezlerimiz, bir insan bir ihtiyara yardım etti diye haber geçmezler.
bizim haber merkezlerimiz, o ona sövdü, bu bunu bıçakladı, şu polise taş attı diye haber geçer.

hal böyle iken, saatlerce bu haber merkezlerini izleyen bir kişinin dolayısıyla türk milletinin
iyi olması düşünülebilir mi?

hiç gördünüz mü? dolmuşta, otobüste, durakta kitap okuyan birini?
hiç gördünüz mü? okulunda, üniversitesinde özgürce ellerini açarak dua edebilen bir kişiyi?

göremezsiniz ne yazık ki...
kitap okuyan birine derler ki; inek misin, kalk futbol maçı yapalım.
dua edene derler ki; sende iyice kafanı bunlarla bozdun.

allah aşkına, camiye gittiyseniz, sabah namazına hiç bi kere 50-60 kişi geldiğini gördünüz mü?
ya da, bir dolmuşta, 60 yaşındaki bir kadında, 10 yaşındaki bir çocukta kitap okuyor iken?

işte bunlardır, bunlardır işte... bizi biz yapan değerler. değere saygımız yoksa, tüm bu olanları irdelemiyorsak,
türk milletinden değil, bir hiçten söz ediyoruz demektir.