fakir mahallesine iphone la gittim

korkudan düşüp bayılanlar oldu , kimileri çocuklarını uzak tutuyor meraklı gözlerle beni seyrediyordu , rayban gözlüklerim güneşin altında parlıyor beni onların gözünde gittikçe ilahlaştırıyordu , cebimden bir amerikan purosu çıkardım tam ateşlerken bomba sanıp kaçanlar dağılanlar oldu , korumalarımla mahalle arasında puromu tüttürerek dolanmaya başladım , alacağımız arsaları yıkacağımız gecekonduları konuşuyorduk , fakat tüm gözler bizim üzerimizdeydi mahallede çıt çıkmıyor herkes adeta nefes alıp vermeden bizi izliyordu , hatta bazı yaşlı teyzeler tapınma haraketleriyle bana saygısını gösteriyorlardı , takım elbisem , gözlüklerim , purom , şık ayakkabılarımla onların gözünde bir kurtarıcı gibiydim , derken yanımda 7 8 yaşlarında çakır gözlü esmer bir erkek çocuğu belirdi , çocuğun aç ağzının kokusu burnumun direğini kırmakta ısrar ederken , feri kaçmış gözleri bana korkunç bir film serilerini hatırlarıyordu , üzerindeki çapaçul kıyafetler sanırım doğumundan beri vardı , yerlere kadar sarkan göbek bağı fakirlikten hala kesilememişti , elini havaya kaldırıp gözlerini siper etti rayban gözlüklerimin parıltısından kendisi koruyarak bana birşeyler mırıldandı , konuştukları dili anlamıyor çözümleyemiyordum , korumalarıma dönerek profesyonel fotoğraf makinemi getirmeleri emrettim , çocuk meraklı gözlerle beni seyretmeye devam ediyordu , o anı resmetmeliydim bir fakir çocuğun ilk kez gördüğü fotoğraf makinesine bakışındaki şaşkınlığı iyi yakalamalıydım , derken deklanşöre dokundum ve fotoğrafı çektim , o fotoğraf elimdeydi artık bana aitti, bir köşesine photography yazarak bana ait olduğunu belgeyebilir insanlarla paylaşarak popülerliğimi arttırabilirdim , çocukla işim bitmişti arabamın önünden çekilmesini yoksa ezileceğini söyledim fakat kıpırdamıyor hala şaşkın şaşkın bana bakmaya devam ediyordu , şoförümün omzuna iki parmağımla dokunup ileriyi gösterdim , çocuğun üzerinden geçerken bardaktaki viskim yere döküldü.