anlatsam mı anlatmasam mı

beyler öncelikle bu kardeşimin hesabı ve yorumumu belirtmek için girdiğimi, yazdığım entrynin hesabın asıl sahibinden bağımsız olduğumu söylemek istiyorum.

2 aydır bu başlığı takip ediyorum, ve çoğunuz gibi kendimi kelebeğin yerine koyarak okuyorum. okuyucu olarak da kalmak isterdim ama ebrunun bu son yaptığı sinirlerimi gibip attı resmen. hikayenin sonunda kelebek bi senarist olduğunu ve herşeyin kurgu olduğunu açıklasa bile zamanında kurtlar vadisi izlerken cerrahpaşalı halit'ten nefret ettiğimiz gibi kurgusal bi karakterden nefret etmiş olurum olan biten bu.

ancak benim söylemek istediğim; şu an ebrunun hayatında ne konumda olduğunu bilmesem bile hikayede bu sıralar yaptığının "neler geçti başımızdan acı tatlı atlattık hepsini" denemeyecek kadar ciddi bir durum olması. askerlikmiş okulmuş bunların hepsi abiyotik engeller ve siz ikiniz birlikte olmak istedikçe aşılacak engellerdir. ama bu durumda ebrunun yaptığı şey "seni artık sevemiyorum beni yeniden kendine aşık et" diye düşünmesinden kaynaklı.

kelebek abicim* ben ekşisözlükte yazarım. sizin tanım yapma bin diye küfrettiğiniz insanlardanım, eski sevgili başlığına satırlarca entry yazanlardan. 2 uzun* ilişkim oldu ve aşkın her halini yaşadığımı söyleyebilirim az-çok. bu yüzden sana söylemek istediğim şey; sen yeni bi heyecan arasaydın hatuna kaçan kovalanır yapsaydın ve o senin peşinde altı üstü 1 saat yalvarsaydı sadece yüzyüze konuşmak için, için hiç mi sızlamazdı? ben sanmıyorum ki burada aşık olmuş bir erkek buna biraz da o benim peşimde dolansın desin. oysa sen günlerce hatunun kıçında dolanmışsın, ebrunun zerre umrunda olmamışsın. senin gecelerce yapamadığını onun bi anlık duyduğu vicdan azabı yapmış. karı milleti işte; katır inatları&kuş beyinleri var.

zaten ankarada arkadaşlarına seni gösterme çabasındayken sevmekten vazgeçmiş gibiydi, bu noktadaysa gram değerin kalmamış gibi. yalnız kalmaktan çekinmesi ya da yeni bi ilişkiye başlamaya üşenmesi de sebep olabilir bu saçma oyunu oynamak istemesine. yine de bizler ciddi birşeyler yaşadıysak üzerimizde sorumluluk hissi duyarız, herşeyi toparlamak için bi ışık ararız. sen de şezlongta uyuyakalmışken ebrunun sana gölge yapmasını böyle algılamışsın. eğer onun umrunda olmadığını görmeye devam etseydin birkaç hafta sonra vazgeçebilirdin ondan. belki de o bunu bilerek yaptı. inan en doğrusunu yapmışsın. yüzlerce sayfa oldu bak hala okuyoruz ve zamanında(belki hala) ne kadar sevdiğini görebiliyoruz. senin bu kadar değer verdiğin biri tutup da ev araba muhabbeti yapıyorsa gibtir et gitsin. zaten aşık olduğun ebru değildir artık o.

tahminime göre; sen yine dayanamazsın bu hikayenin de sonu gelmez ama entrynin sonu geliyor.* sadece bu mecrada değil facebook'ta ekşide seni görüp okuyanların ve bunların sayılarının her geçen gün arttığını hatırlatarak entrymi noktalıyorum. lütfen bilgisayar başında "atıcam partları" demeni bekleyen bunca insanı aklının bir köşesinde hep bulundur.

herkese iyi akşamlar.