hayatımı mahveden ilişkimi anlatıyorum

...

elimi tutan, birinci dereceden 3. kız kardeşim.
gözbebeklerimin içine kadar girmiş, bana ilan-ı aşk ediyor,
şimdi işin hangi taktan tarafına yanmak lazım?
kardeşliğin geldiği bu hazin duruma mı
yoksa hande nin aşkına karşılık kalbimde en ufak bir kıpırdama dahi olmamasına mı
ve tabi bendeki negatifliğin hande de yaratacağı travma var.
neresinden tutsan elinde kalan bir durum
ama öyle bir kavramış ki elimi
sanki annem askere gönderiyor beni
öyle bir yoğun, öyle bir hissediyorsun eliyle yüklediği enerjiyi.
-tamam hande, sen hele bi kalk kendine gel, konuşuruz.
-kendimdeyim ben dedi, hiç olmadığım kadar kendimdeyim.
hızlı bir hareketle kurtuldum ellerinden, yatağın başında doğruldum
tam ben -kalkabilecek misin derken o da yatakta doğruldu, gözlerini gözlerimden ayırmıyordu,
ebru nun getirdiği suyu içerken bile gözleri üzerimdeydi,
ve kardeşimin bana bakışları beni rahatsız etmeye başlamıştı..