ibretlik hayat hikayem toplanın

:bırak şimdi bu lafları penaltı diye ağladınız 2 hafta. maçta bi penaltı pozisyonu vardı ama harbi penaltıydı amk tabi adama böyle söylemedim.

-ben pozisyona çok detaylı bakmadım efendim ama hakem ne gördüyse o değiştiremeyiz sonuçta.

:aferin oğlum ben böyle adamları severim. patronun kendisi olduğunu belli edip duruyodu bin.

annesi tarafından yemek masasına davet edildim. mervenin karşısına oturdum yanımda da kardeşi vardı ismi arda.tam fırlamaydı dıbına koduğumun çocuğu. yemekte (yanlış hatırlamıyosam köfte patates kola bide değişik bişey vardı) köfte patates ve kola 3 lüsüne kimse hayır diyemeyeceği gibi bende hayır diyemedim. yemek yenilirken benim hakkımda soru sorup duruyolardı.

:nerelisin, annen baban ne iş yapar, notların nasıl vs.

hepsine cevap verdim. yemek faslı bittikten sonra oturduk ve çay içme faslı başladı.bu sırada merve hiç sesini bile çıkarmıyodu. babası bana soru sorup duruyodu.bi ara babasıyla yalnız kaldık ve korktuğum lafı söyledi.