ibretlik hayat hikayem toplanın

neyse kimse okumadığı için son partı girip çıkıyorum.

mervenin bakire olduğunu öğrenmek içime su serpmişti ama çocuğun kim olduğunu öğrenememiştim. merveyi eve bırakıp xxx i aradım:

-kardeş merhaba son bişey sormam lazım

:buyur

-merveyi takip eden arkadaşın evin nerde olduğunu öğrenmiş mi ?

:öğrenmişti ama ben hatırlamıyorum

-arkadaşını bi arayıp sorsana çok önemli benim için

:tamam biraz bekle diyip telefonu kapattı.

bu bilgi benim için çok önemliydi. öğreniceğim bi semt ismiyle çok şey değişebilirdi en azından efenin olup olmadığını anlayabilirdim. aradan 10 dakika geçti telefon çaldı:

:kardeş arkdaş evi hatırlamıyo ama yenimahalledeymiş.

şansa bakın efede yenimahallede oturuyodu. şimdi ben ne yapmalıydım kime inanmalıydım bütün oklar efeyi gösteriyodu zaten başka biri yoktu. artık tek şansım vardı merveyi takip edicektim. mervenin işi olduğu bi zamanı seçmek istedim o gün gelmişti merve dershaneden sonra işim var dedi ve gitti bende farkettirmeden peşinden gittim. metroya bindi onu görebildiğim bi yan vagona bindim. metro yenimahalleye geldiğinde lütfen inme diyodum lütfen.

ama merve durakta inip yürümeye başladı.

akşama doğru gelirim panpalar okuyan kimsenin olmaması üzücü.